Monday, 10 April 2017

අපි දෙන්නයි කතා ගොඩයි - 07



මිනිස්සු අදරය හොයාගෙන යන්න හදන්නේ ඇයි කියන්න මම තවමත් දන්නේ නෑ...මම නම් හිතන්නේ ආදරේ කියන්නේ එහෙම හෙව්වට හම්බවෙන එකක් නෙවෙයි ...ආදරේ කියන්නේ හුළඟ වගේ දෙයක් ඒක හරියට අපිට පේන්නේ නෑ..ඒත් දැනෙනවා..අල්ලන්න බෑ..ඒත් දැනෙනවා...ඕක හෙව්වට වැඩකුත් නෑ..ඕක දෙන්න ඕන එකක්..හැබැයි අපිට මොකද වෙලා තියෙන්නේ ආදරේ වැඩියෙන් දැනෙන්න දැනෙන්න අපි ඒ ආදරේට පෙරේත වෙන්න ගන්නවා..අපි ආදරේට ලෝභ වෙන්න ගන්නවා...ඔව් ඒකේ වැරැද්දක් නෑ..ඒත් අපිට අමතක වෙනවා ආදරේ කියන්න ඕනා, බලාපොරොත්තු වුණාට වඩා ලබා අපි දිය යුතු තැනක් කියන එක​..මට ඔයා ආදරෙයි නේද අහනවට වඩා,මම ඔයාට පැලෙන්න ආදරෙයි කියන එකේම ආදරේ මහා හුඟාක් තියෙනවා..

'මම දන්නවා ආදරේ ඇතුළේ මම ඔයා මගේ හැමදේම කියන එක තියෙනවා.
ඔව් අහනවා ආදරේද?,කොච්චරක් ද​..? ආදරේ අඩුවෙලාද​....? ආදරේ වෙනසක් නෑ නේද කියලා....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්'

'ඒත් දන්නවද මම ඔයාට පැලෙන්න ආදරෙයි...ඔයාට ඒක දැනෙනවද කියලවත් මම අහන්නේ නෑ..මොකද මගේ ආදරේ මට විශ්වාස නිසා...'

'මං දන්නවා දරුවෝ..........'

'ඔව් ඒත් ඔයා මේකත් දැනගන්නම ඕනා...ඔයාට මාව දැනන තරමට මට ඔයාව දැනෙන්නේ නැති තැන් තිබ්බත් මම වෙනසක් නැති ව පැලන්න ඔයාට ආදරෙයි කියන එක​....'

'හ්ම්ම්ම්ම්..මට තේරේනවා දරුවෝ......'

'මං දන්නවා ඔයා මහාප්‍රාණ කියනවට අකමැතියි කියලා..ඒත් ඒ මගේ හැටි..මම ඔයිතරම්වත් ගිරවි වගේ ආතක් පාතක් නැතිව කියවන්නේ ඔයාට පැලෙන්න ආදරේ නිසාම තමයි....'

'අහන්න​...මම හරිම ආදරෙයි...එච්චරයී...'

'හැමදාම මම දිග කතාවක් කිව්වම ඔයා ඒක එහෙමයි,එච්චරයි කියලා නතර කරනවා....'

'එහෙම නෑ පැටියෝ.....'

'නෑ නෙවෙයි මම දන්නවා..'

ගෑණූ කියන්නේ ඇත්තටම පුදුමාකාර ජාතියක්....තමන්ට රිද්දන්න රිද්දන්න තමන් ඒ මිනිහට ආදරේ කරනවා,ඒ පිරිමියා වෙනුවෙන් කැප වෙලා ඉන්නවා...ඒත් පිරිමින්ට එහෙම නෑ.

'කොහොමද කියන්නේ එහෙම නෑ කියලා...?'

'කොහොමද කියන්නේ එහෙමයි කියලා...?'

'ඔව් ඒක හරි..ඒත් හැමෝම එහෙම නෑ නේද​..?'

'ඔව් මම පිළිගන්නවා.....'

'මම එදත් කිව්වා මතකද​...ඔයා එන්න කලින් මේ හිත යකඩයක් වගේ..හිත තැන් තැන් කැඩිලා තිබ්බත් මමම තනියෙන් ඒවා පාස්සගත්තා...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්...'

'ඒත් කෑලි කෑ ලි වලට හිත කැඩුනත් විසිරීලා තියෙන හිත ලස්සනට ආයේ එක තැනකට එකතු වෙන්නේ ඔයාගේ ආදරේ කාන්දමක් වගේ නිසා..ඒක මාරයී....'

'මේ අහන්න දරුවෝ..පැහැදිලි නැති තැන් තියෙයි,නොතේරෙන තැන් තියෙයි..ඒත් මම හරිම ආදරෙයි....'

'වෙලාවකට හිතෙනවා ආදරේට කරන්න පුලුවන් ඉටිගෙඩියක් නෑ කියලා..මම මේ ලෝකේ මට වඩා කිසිම කෙනෙක්ව විශ්වාස කරන්නෙ නෑ.ඒත් එක දෙයක් මම මටත් වඩා ඔයාට ආදරෙයි..ඔව් පැලෙන්න​...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්...'

'මම දන්නවා..හුඟාක් දේවල්...සමහර දේවල් දැනගෙන අහන්නේ නැත්තේ..ඒක මම අහලා දැනගන්නවට වඩා ඔයාම කියනකම් ඉන්නවා...මොකද හැමදේටම මොකක් හරි හේතුවක් තියෙනවා...ඉතින් මම ඒ දේවල් කිව්වා හෝ නොකිව්වා මම හරිම ආදරෙයි වෙනසක් නැතුව​....මගේ හිතේ ඔයාව මතක් වෙන වාරයක් ගානේ හිරිවැටෙන තැනක් තියේ..ඉතින් ඒ තමයි මට ඔයාව දැනන තැන​....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්....'

'මං දන්නවා මහාප්‍රාණ තමයි, ඒත් ඔය මහාප්‍රාණ ඇතුළෙත් තියෙන්නේ සරළවම ආදරේ තමයි හාවෝ.....'

'මම තුරුල් කරගන්නම්ද​...?'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්......හා....'

'හා ද​...?'

'හා පැටියෝ...............'

ඉතින් තවත් බලාපොරොත්තු කන්දක් නගිනු මොකට කඳු පාමුලද ලස්සන මල් පිපෙන බව දැන දැනම​......
දුර අවරගිර අග
අහස ගුගුරා හැලුනද
කඳුළු උතුරා ගැලුවද
මෙතැන තවමත් මම
අසෙනි මහා වැසි මැද
කඳුරු දිය ගොඩ ගැලුවද
කැකුළු නටුවෙන් මිදුනද
මෙතැන තවමත් මම
අඳුරට එළිය අරගෙන 
නුඹ නෑවිත්ම උන්නද
ඇවිත් කඳුලැලි සින්දද
මෙතැන තවමත් ම
-මොණරි-

අපි දෙන්නයි කතා ගොඩයි - 06


වැස්සක් කියන්නෙම තනියෙන් ඉන්න මනුස්සයෙකුගේ හිත පෑරෙන දෙයක්...ඊටත් ආදරය කරන අය ළඟ නැතිව දුර ඉන්නැද්දි ඒක තවත් හීනී වේදනාවක්...ආදරය කරන අයට වැස්ස කියන්නෙම ආදර සීතලට ගිනි තපින්න හදපු ගිනිමැලයක් වගේ..

'ඒ කොහොමද වැස්ස ගිනි මැලයක් වගේ කියන්නේ....?'

'වැස්සට අපිට සීතලක් දැනනවා තමයි,සමහර වෙලාවට දරාගන්න බැරි තරම් සීතලක්...ඒත් ආදරය කරද්දි ඒ සීතල තව තවත් උග්‍ර වෙනවා...එතකොට ආදරයෙන් වෙලිලා ඉන්නැද්දි අර වැස්ස නිසාම ඒ අයට ඒක පුදුමාකාර උණුහුමක් වගේ...ඒකයි කියන්නේ වැස්ස කියන්නේ ආදරේ කරන අයට ගිනි තපින ගිනිමැලයක් වගේ කියලා...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්...එතකොට හැමදාම වහිනවා නම් නේ....'

'ඒ ඇයි.....?'

'නෑ ගිනි තපින්න​.....'

'දන්නවද වැස්සට මම හරිම ආසයි...ඔයා ආසද වැස්සේ තෙමෙන්න​....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම් ඔව් වැස්සේ තෙමෙන්න කවුද අකමැති....'

'දන්නවද මෙහෙට හොඳටම වහිනවා..මම මේ වැස්සෙන් බේරේන්න බස් හෝල්ට් එකකට වෙලා ඉන්න ගමන්....'

'ඇයි ඉතින් කුඩයක් ගෙනාවේ නැත්තේ...?'

'වහිවී කියලා හිතුවේ නෑ...'

'ඒත් වැස්සත් නැතත් කෙල්ලෙක් වුණාම කුඩයක් අතේ තියෙන්න ඕනා නේද​...?'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්.....'

'අහන්න​.... ආදරය දිය කරන්න දන්නවද​?'

'ඒ කොහොමද​...?'

'මම ළඟ තියෙන ආදරේ දිය කරලා ලස්සන චිත්‍රයක් ඇන්ඳම මොකක්ද දන්නවද ඒ චිත්‍රයේ අවසානය....?'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම් හිතාගන්න බෑ නේ...'

'ඔයා..'

'මම​..?'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම් ඔව් ඔයා...මගේ ආදරේ දිය කරලා පැහැදිලිම පැහැදිලි කැන්වස් රෙද්දක් උඩ වත් කෙරුවම ඒකේ ඉන්නේ ඔයා..හරියට ඒ කැන්වස් රෙද්ද මගේ හිත වගේ.....'

'ඔයා නම්....ඇත්තටම මෙහෙම එපා වෙන්නේ නැද්ද​.....
හැමදාම මෙහෙම ප්‍රේම කතා කිය කිය ඉන්න​....'

'හැමදාමගේ ප්‍රේම කතා අහන්න ඔයාට එපා වෙන්නේ නැද්ද​...?'

'මම ආස අහගෙන ඉන්න​....'

'ඉතින් මම ආස කියවන්න​.....'

මිනිහෙක්ට ඕනම දෙයක් ගැන කාලයක් යද්දි ඒක සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පත් වුණාම ඒ ගැන තියෙන උනන්දුව ආසාව හීන වෙලා යනවා..ආදරය වුණත් එහෙමයි..කසාද බැන්දම පස්සේ සමහර වෙලාවට වගකීම එක්ක හිර වෙනකොට අපි මේ මනුස්සයට ආදරෙයි නේද කියලා අමතක වෙලා යනවා..ඒත් ඔයා..මට දකින්න දකින්න ආදරේ හිතෙනවා..මතක් වෙන්න මතක් වෙන්න ආසාව එහෙම්මමයි...සරළවම ඔයාගෙම වචනෙන් කියන්න ද? 

'ඔයා මාරයි....'

'ඒක මගේ වචනයක්...'

'ඔයා කාගේද​?'

'මගේ...'

'එහෙනම් එච්චරයි...'

'අන්න අන්න ඒකත් මගේ වචනයක්.....'

'ඔයා කාගෙද​.....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්.......'

'සරළයි..ඒකත්... ඔයාගේ....'

'අහන්න මේ බලන්න...,
'ම්ම්ම්...කියන්න....
වළාකුලක් වෙන්න පුළුවන්ද මගේ ලෝකයට?'

'මොකටද?'

'ජීවත්වෙන්න....උණුහුමට'

'ඒ කොහොමද?'

'ඔයා වළාකුලක් උනහම හැමදාම වැස්ස මගේ ලඟ තියේවි. එතකොට මට පුළුවන් හිතුන වෙලාවට දුවගන ඔයාලඟට ඇවිත් වැස්සේ තෙමිලා උණුසුම් වෙන්න. ඔයාට තුරුල්වෙලා ඒ වැස්සේ දියබත් වෙන්න. ආදරය හිමිහිට අමතකවෙලා යනකොට වැස්සට තෙමිලා ආදරය අලුත්කරගන්න. වළාකුළක් වෙනවද? හා ද?'

හා පැටියෝ....
'හාත්පස සීතල
දුරැර දැවටෙන 
නුඹේ වදන්වල
උණුසුම!!'

-මොණරි-

Saturday, 1 April 2017

අපි දෙන්නයි කතා ගොඩයි - 05



මනුස්ස ජීවිතේ හරි පුදුමයි වෙලාවකට. මිනිසුන් හමුවෙනවා, මග ඇරෙනවා,එපා වෙනවා.. වෙනස් වෙයි කියලා දැන දැනම කැමැත්තක් හිතෙනවා. අනේ මන්දා, ඒත් අපි දෙන්නා...මාරයි...ඒක තමයි ඇත්ත​..

'ඇයි දවස් ගාණක් කතා නොකර හිටියේ....?

'ඔව්...ඒත් හිතේ තවම ඔයා...හිටපු තැනම​..ඒක වෙනස් වෙලා නෑ...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්....මම අහන්නේ නෑ..ඒක කවදා හරි වෙනස් වෙයිද කියලවත්...'

'මම හරි ඊරිසියයි ඉතින්....'

'ඒ ඇයි?'

'නෑ ඉතින් දන්නේ නැද්ද​..මගේ කියලා හිතෙන්න හිතෙන්න ඊරිසියාව වැඩියි..ඒ ඉතින් ආදරේ හැටිලූ....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්...මම කැමතිත් ඒ ඊරිසියාවට තමයි....'

'හා....'

හැමදාම මෙහෙම දවසින් දවස ආදරය යාවත්කාලීන වෙනවා,අලුත් ගහක කොළ දලු ලන්න වගේ ආදරය අලුත් වෙනවා.ආදරෙයි ආදරෙයි කියලා කියාගන්නේ නැතිවම ආදරය නැවුම් වෙනවා.ඒක මේ විදියේ මේ වගේ කියලා කියාගන්න බැරි වුණාට දරාගන්න බැරි තරමට හිත නිල් වෙනවා..

'නිල් වෙනවා....හිත​..?'

'ඔව්...'

'ඒ කොහොමද හිත නිල් වෙන්නේ.....?'

'මෙහෙමනේ හැමෝගෙම ආදරයෙන් පිරිලා රතුපාට වෙද්දි මගේ හිත ආදරෙයෙන් පිපිරෙන්න ළං වුණාම නිල් පාට වෙනවා..'

'ඒ කිව්වේ....?'

'කවුරු හරි අපිට රිදෙන්න පාරක් ගැහැව්වොතින් මොකද වෙන්නේ?..එතන නිල් පාට වෙනවා..අර අපි කතාවට කියන්නේ නිල් වෙන්න ගැහැව්වා කියලා....'

'එතකොට....?'

'සරළයි...ඔයා ව මගේ හිතට කා වැදිලනේ තියෙන්නේ...ඔයාගේ හිත මගේ හිතේ වේගෙන් ඇවිත් හැප්පිලා...එතකොට රිදුනේ නෑ..දැනුනා..සෑහෙන්න දැනුනා...ඉතින් හිත නිල් වුණා....මම ආසයි ඉතින් ඒ විදියට.....'

'ඔයා නම්.....! මේ ඔයාමයි නේද​? වෙනස් වෙන්නේ නෑනේ...ඔය විදියමයි නේද​?...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම් ඔව් ළඟට ආවත් ඒ මම​..දුරින් හිටියත් ඒ මම....ඒ මම විතරමයි....'

පොඩි පොඩියට දුක හිතෙන දේවල් නොවෙනවම නෙවෙයි..ඒත් මිනිහෙක් සතුටින් ඉන්න ඕන කියන එක ඇතුළේ තියෙන්නේ ලොකු ලොකු හීන නෙවෙයි මම හිතන්නේ.මානසික නිදහස සහ තෘප්තියෙන් තමන් සෑහීමකට පත් වෙනවා නම් ඒ මිනිහා සතුටින් තමයි ජිවත් වෙන්නේ.ඒත් හුඟාක් අයගේ සතුට තියෙන්නේ ලොකු ලොකු දේවල් වල​..මේ වගේ පුංචි පුංචි දේවල් වලින් සතුටු වෙන්න එහෙමත් කියලා මිනිස්සුන්ට බෑ..

'හිම බලන්න යනවා කියන්නෙත් සතුටක් නේ.....?

'ඔව්නේ....ඔයා ඒක මතක තියාගෙනම ඉන්නවා නේද​?මගේ හීන ගැන​...?'

'මම කිව්වනේ මම එනකම් ඉන්න කියලා...මම එක්කරගෙන යනවා හිම බලන්න​....'

'අහන්න​....රෝජා ෆිල්ම් එක බලලා තියෙනවද​?'

'හ්ම්ම්ම්ම් ඔව් නැතුව​....මනීරත්නම්ගෙයි,ඒ ආර් රහුමාන් ගේ මියුසික් තියෙන ෆිල්ම් බලන්න මම ආසයි...මම බලලා තියෙනවා එක පාරක් තාත්තට ගෙනද් දුන්න වෙලේ....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්...ඒකේ රෝජාට අර කොල්ලා මුලින්ම හිම පෙන්වන්න එක්කන් යන සීන් එක මතකද​?...ඇස් දෙක වහගෙන ගිහින් හිම කන් දක් ළඟ නතර කරවන්නේ...එතන කෙල්ල නිකන් පිස්සෙක් වගේ හිමේ දඟලන්නේ...මටත් පිස්සු වගේ ඒක දැක්කම​.....'

'මට හිතාගන්න පුලුවන් දරුවෝ...තව ටිකක බලන් ඉන්න වෙනවා....'

'මම බලන් ඉන්නවා ඉතින්...තව පුලුවන්....එනවා කියලා දන්න නිසා මම බලාගෙන ඉන්නවා....'

'එන්නේ නෑ කියලා දැනුනොත් බලන් ඉන්නේ නැද්ද එතකොට?'

'නෑ.....'

'ඒ ඇයි?'

'ඔයා එනවාමයි කියලා දන්න නිසා...'

'පිස්සි...'

'දන්නවද දෙයක්....? ඔයා හිතයි මට පිස්සු කියලා...ඒත් ඒ පිස්සුව ඇතුලෙමයි මගේ ආදරෙථ් තියෙන්නේ,මගේ සතුට තියෙන්නෙත්....'

'මොකක්ද ඉතින්...?

'ආදරයට සීමාවක් මායිමක් නෑ...'

'එතකොට...?'

'එච්චරයි..සරළයි....'

'ඉක්මණට එන්න මම බලන් ඉන්නවා.....
හා ද​...?'

'හා පැටියෝ.......!'

මන්මත් කරන් පැහැ නෙක
එකට කැලතුණු දේදුනු
එකක් නොව දෙකක්ම!
පායලා අර ගගනත..

සිත් කඳුළු වැස්සේ
ලොව දකින රිවි හසරැල්
අතරමැද පෑයූ
දේදුනු සේයි නුඹ මට...

-මොණරි-

අපි දෙන්නයි කතා ගොඩයි - 04


කාන්දමක් යකඩ කෑල්ලක් ළඟට ළං කලාම ඒකට ඇදිලා එන්නේ කාන්දමද යකඩ ද කියලා හොයාගන්න බැහැ. ඒත් ඒ දෙකම දැක්ක තැනදි ඇදිලා ඇවිත් ඇලෙනවා. ඒ විතරක් ද කාන්දමට වහන් කරලා හරි යකඩ වහන් කරලා හරි දෙක ළං කරලා බලන්න.දැනෙන දේ අනුව ඒ දෙන්නා ළං වෙනවා.

කාන්දම කෑලි කෑලි වලට කුඩු කරලා දැම්මත්,යකඩ කෑලි කෑලි වලට කුඩු කරලා දැම්මත් ඒක වෙනස් කරන්න බෑ..ඒක හරි පුදුමයි. යකඩ කියන්නේ ඕනම දෙයක් කුඩු පට්ටම් කරලා දාන්න පුලුවන් හයිය දෙයක් නේ. යකඩ මේ වගේ කාන්දම් වලට ආකර්ශණීය වෙන එක ගැන මට අමුතුවෙන් හිතෙන්න ගන්නේ මම ඔයාව දැක්ක තැනදි දුවලා ළඟටම වෙලා ඇලිලා ඉන්න දඟලන හැටියට.දැක්ක තැන මම ඔයා ළඟට හොයාගෙන හොයාගෙන ඇවිත් ඔයා වටේ කැරකී කැරකී ඉන්නවා.....

එහෙම තමයි මේ ආදරය​. මිනිස්සු ආදරය කියන්නේ එකම දෙයක් වුණාට ඒක මිනිස්සුන්ට දැනෙන විදිය අනුව වෙනස් වෙනවනේ..මට හැමදාම ඕන කළේ මම ආදරය කරන කෙනා මට ආදරය කරනවට වඩා දශමයක්වත් වැඩියෙන් ආදරේ කරන්න​. ඒක නිසා මට ඕන වුණේ නිතරම හිත ආදරෙන් පුරවගෙන ඉන්න​.හැබැයි පුරවගෙනම හිටියට වැඩක් නෑ , එතකොට මොකද දන්නවද වෙන්නේ, ඒ පුරවන් ඉන්න ආදරේ පල් වෙනවා..මට ඕනා පුරවගත්තු ආදරෙන් එයාට දරාගන්න බැරි තරමටම ආදරේ කරන්න තත්පරෙන් තත්පරේ..මොහොතින් මොහොත හැමදාටම​..එතකොට තමයි තවත් තවත් හිත ඇතුලෙන් ආදරේ උනන්න පටන් ගන්නේ..මට ඕන ආදරේ පල් වෙන ළිඳක් වගේ වෙන්න නෙවෙයි,ඒක දිය උලපතක් කරගන්න​.මගේ ආදරෙන් ඔයාව පුරවන්න​....

'හම්මෝ ඔයා නම්, ඇයි ඔහොම්මම​...?'

'ඒක තමයි මට හිතාගන්න බැරි...'

'මොනවද​?'

'කොහොමද මෙච්චර ආදරයක් දෙන්න මගේ ළඟ ආදරේ තිබුණේ කියන්න​...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්...ඒක මට දරාගන්න බෑ සමහර වෙලාවට...'

'මටත් එහෙමයි...හිත හොයන්නෙම ඔයාව​...එක තත්පරයක් නෑ මගෙන් අතෑරිලා ගිය ඔයා ගැන මතක් නොවී...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්....'

'අහන්න..'

'කියන්න​...?'

'දන්නවද හැමෝගෙම ඇඟ ඇතුළේ ඉන්නවා යක්කු,දෙවියෝ,සුරංගනාවියෝ.දේව දූතයෝ....'

'එතකොට?'

'ඉතින් ඒ අයව හරි විදියට අඳුනගෙන ඒ අයගෙන් ඔයා කැමති කෙනාව මතු කරන්න පුලුවන්...,

'ඒ කොහොමද​?'

'මෙහෙමයි ඔයා කැමති යකෙක් වගේ ඉන්න ගමන් දේවදූතයෙක්ට ආදරේ කරන්න නම් ඒක කරන්න වෙන්නෙත් ආදරෙන් ම තමයි..මිනිස්සුන් ගේ ජිවිත වල අපි දකින්නේ නැති හුඟක් දේවල් අපිට ඉස්මතු කරගන්න පුලුවන් වෙන්නේ මේ ආදරයෙන්ම විතරයි.'

'ආයේ මහාප්‍රාණ කියවනවා ඉතින්...ඒත් ඉතින් ඔයා මහාප්‍රාණ කියවද්දි මට දැනෙන්නම මම මහා පොඩි එකෙක් කියලා..'

'එහෙම තමයි..කවුරු කොහොම දාර්ශනිකව මහාප්‍රාණ ලිව්වට ආදරේදි අපි ඔක්කොම පොඩි උන් වගේ තමයි....'

'කෝළම​....!'

'ඔව් ඔව් ඉතින් මම ඔයාගේ කෝළම් හුරතලී නේ....'

'අහන්න​....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්.....'

'ඔහොම කෝළම් කර කර ඉඳලා මාව දාලා අතුරුදහන් වෙන්නේ නෑ නේද​?'

'කවදාවත් නෑ,මම කිව්වනේ මම ඉතින් කාන් දම වගේ තමයි ඇලුනොත් ඇලුනම තමයි,මම ගැළවෙන්නෙත් නෑ,ඔයාට ගැළවෙන්නත් බෑ කවුරු හරි ඇවිත් අයින් කළත් ඇරෙන්න​....

දෙයක් කියන්නම්.....

කවදා හරි යන්න ඕන නම් කියලා යන්න​,මම කවදාවත් කියන්නේ නෑ එපා කියලා...හැබැයි කියන්නේ නැතුව ගියොත් නම් මම හොයාගෙන පස්සෙන් එනවා....'

'ඒ ඇයි?'

'ගියේ ඇයි කියලා අහන්න...'

'එහෙම වෙන්නේ නෑ කියලා පොරොන්දු වෙන්නේ නෑ. ඔයා දන්නවා මාව..

ඒත් දරුවෝ සමහර තැන් එයි ඔයා හිතනවටත් වඩා බලාගෙන ඉන්න වෙන..හිතනවටත් වඩා ඉවසගෙන ඉන්න වෙන...

එහෙම වුණා කියලා හිත් වල තියෙන ආදරේ පොඩ්ඩක්වත් අඩුවක් වෙන්නේ නෑ...

තේරුණාද ...?'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්..ඔව් තේරුණා.....

මම බලන් ඉන්නවා...තවමත් බලන් ඉන්නවා ඔයා ඉන්න කියපු තැනම තවමත් ඉන්නවා..'

'අහන්න සරලවම දෙයක් කියන්නම්.....'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්.........'

'ඔයා මාරයි.....ඇත්තටම මාරයි...ඒකේ ඇතුලේ හැමදේම තියෙනවා...'

ආදරේ කියන්නේ මේ විදියේ දරාගන්න බැරි තරමේ දෙයක් ද....?

ආදරේ කියන්නේ මෙහෙමයි අරහෙමයි මෙච්චරයි කියලා කියන්න පුලුවන් දෙයක් නෙවෙයි කියලා දන්නවා..හැබැයි මහප්‍රාණ නැතුව සරළවම කියනවා නම්....'මම හරි ආදරෙයි ' කියනකොටත් මුළු ගතම හිරිවැටිලා හිත මොකක්දෝ අමුතුම හැඟිමකින් දරාගන්න බැරි තරමට බර වෙනවා නම්...ඒ තමයි මට දැනෙන දේ.....ඔයාට දැනෙන දේ.....ආදරය කරද්දි කාන්දමක් වගේ තමා ඉතින් ගැලවිල්ලක් නම් නෑ......

නුඹ...
එළියක්ව
නතරවන තුරු මා ළඟ

මා රටාවක් බව
නොදැන සිටියෙමි
මමම...

-මොණරි-

Thursday, 23 March 2017

අපි දෙන්නයි කතා ගොඩයි -03(ii)



ජීවිතේ ඇයි මෙතනම නැවත්තුවේ...?

නැවත්තුවේ නෑ

එහෙනම්?

නැවතුනා

විශ්වාසයිද දරුවෝ තාමත්....?

මොකද්ද?

නැවතුනේ හරි තැනම කියලා?

ඔවු.... මම විශ්වාසකරනවා. පොඩි පොඩි දේවල් නොවුනම නෙමෙයි.ඒත් ඒ දේවල්නිසා ජීවිතේටත් වඩා විශ්වාසකරන දෙයක් අවිශ්වාසකරන්න මට ඕනේ නෑ...

දන්නවද... මම ඔයාට ආදරේ ඇයි කියලා?

නෑ....

මට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් නිසා

ඒත් හැමෝම කියන්නේ එකතුවෙන්න ඕනේ එකවගේ දෙන්නෙක් කියලයි

ඔයාට පේනවද අර ඈත තියන ගස් දෙක?

ඕ.....

බලන්න.... එක ලඟ හිටියට එකක අත්තක් අනිකේ ගෑවෙන්නෙවත් නෑ. හරියට ගෑවුනොත් රිදෙයි කියලා වගේ.... ඒවා ලඟයි කියලා පෙන්නම් හිටියට ඇත්තටම ඒවා හරි දුරයි

ම්ම්ම්ම්....

පේනවද අර වම් පැත්තේ ගහේ ගිහින් තියන වැල? ගහේ මුළු කඳේම පැතිරිලා. ඒ දෙන්නා එහෙම කිට්ටුවෙන් ඉන්නේ ඒ දෙන්නා වෙනස් නිසා. ඒ දෙන්නා වෙනස් කියලා දෙන්නට දෙන්නා දන්න නිසා.

ඒ කිවුවේ...?

බලන්න...ගහ දන්නවා වැලට එයාව ඕනේ කියලා.ඉතින් ගහ එයාව තුරුල්කරගන්නවා... හයි....යෙන්. ඒ වැල ගැන අනුකම්පාවෙන් නෙමෙයි. වැලට තියන ආදරේට. වැල දන්නවා ගහ නැත්තම් එයාට නිදහසේ පැතිරෙන්න බෑ කියලා. ඉතින් වැලත් හයියෙන් ගහ බදාගන ඉන්නවා.ඒ ආත්මාර්තෙට නෙමෙයි. ගහට  ආදරේ නිසා. නැත්තන් එයාට වෙන ගහක් තෝරගන්න තිබ්බනේ. ඒකයි මම කියන්නේ.... ගහකට ගහක්වත්, වැලකට වැලක්වත් ගැලපෙන්නේ නෑ. නිදහසේ පැතිරෙන්නනම් ගහකුයි වැලකුයි වෙන්නම ඕනේ.

මම ආදරෙයි ඔයාට....

දන්නවද ඔහොම බදාගන්නකොට මට හිතෙන්නේ මොනවද කියලා?

නෑ

බදාගන මිරී.....කන්න හිතෙනවා

හා

මොකද්ද....?

මිරිකන්න මාව....මිරී..කගන පොඩී...කරලා ඔය හිත ඇතුලේ මාව හංගන්න.... ආපහු කවමදාවත් මට යන්න ඕනේ උනත් , යන්න බැරි විදිහට

බෑ

ඇයි?

ආදරේ කියන්නේ අයිතිකරගන්න එකම නෙමෙයි දරුවෝ.... එනකම් බලං ඉන්න එකට

කොච්චරකල් බලං ඉන්නවද මම එනකම්?

ඔයා එනකම්ම

කොහොමද?

හිම ගොඩක් උඩ වාඩිවෙලා

ඇයි හිම ගොඩක් උඩම?

ඔයා හිමවලට ආස නිසා...ඔයා කවදම හරි හිම හොයාගන එනවා කියලා දන්න නිසා

අනේ....

මොකද... ඉන්න එපාද?

මරනවා ගිහින් හිටියොත්.... මම එන්න කලින්

උම්මා දීලද?

මොකටද ?

මරන්නේ?

නෑ...හපලා... ඒත්

මොකද ඒත්?

හිම දියවෙයිද දන්නේ නෑ ඔයාගේ ආදරෙන්?

ඒ කොහොමද?

ඔයාගේ ආදරේ හරි රස්නෙයි.ඒ රස්නෙට

නෑ... මම පරිස්සමට ඉන්නම්....එනකම්ම

ඔයාට එපාවෙයි... බලන් ඉඳලම

නෑ... ඔයත් අර වැල වගේ මම බලන් ඉන්න හිංදම දුවලා එන්න

ඉන්නවද මම එනකල්ම?

ඔවු...

කොහේට වෙලාද?

අටකාමාවට වෙලා.... හිම අස්සේ

ඇයි එහේ?

හිම මැද්දේ මල් පිපුනහම ලස්සනයි... ඒකයි...

පිණි බිංදු විසුරුවන
වලාකුළු අතරමැද
නුඹ දිනක සඟවාපු
ජීවිතය තුරුළුකර
යලි හුස්ම පිඹිනු මැන
හිනහෙන්න හැමදාම

ආදරය කියලා කියන්නේ ජීවිතයටම'මයි දරුවෝ

-මොණරි-

අපි දෙන්නයි කතා ගොඩයි -03(i)



'නුඹ මගෙන් මා උඳුරාගත් කළ,
 මා කෙසේ නම් නුඹෙන් මා සොයම්ද.,
 මට මාවම අහිමි වූ කළ....,
 මම කෙසේ නම් මම වෙන්නට.....,
 වෙර දරම්ද.......,
 නුඹ මගෙන් මා උඳුරාගත් කළ...,
 මම කෙසේ නම් නුඹෙන් මා සොයම්ද,
 උමතුවෙන් මා නැවත නැවතත් 
 සොයන්නේ.....,
 මගෙන් මාවම මිසක....,
 මට අහිමි වු නුඹව නොවේය....'

මුලක් මැදක් අඟක් ගැන හිතන්නේ නැතිව ලියන කතා සමහර වෙලාවට ඉවර වෙන්නේ කොහොමද කියලා හිතාගන්න බැරි තරම්..සමහර වෙලාවට ඒ කතා ඉවර කරන්න හිතන්න කලින්ම අපි දන්නෙම නැතිව ඉවර වෙලා..එහෙම ඉවර වෙන කතා වලට කියන නමක්වත් හිතාගන්න බෑ...ඒ වගේ කතා සමහර වෙලාවට භාගෙට දැකලා ඇහැරෙන හීන වගේ..හීන දකින්න හීන හැබෑ කරගන්න හැමෝටම අයිතියක් තියෙනවා.හැමෝටම ලස්සන ලස්සන හීන පෙන්වන්න පුලුවන්,ඒත් එක දෙයක්....,හැබෑ වෙන හීන වලට වගකියන්න ඉදිරියට එන කිසිම කෙනෙක් බිඳිලා යන හීන වලට වගකියන්නේ එන්නේ නෑ කියන දේ....

ආදරේම හීනයක් වුණ කෙනෙක්ට ඒ හීන එකින් එක පෝළිමට බිඳීගෙන බිඳීගෙන ගියාම ඇති වෙන්නේ තමන් ගැනම මහා ආත්මානුකම්පාවක්.ඒක තමයි දරුණුම දේ.තමන්ට තම ගැනම ආත්මානුකම්පාවක් ඇති වෙනවා කියන්නේ ඒක දරාගන්න බැරි වේදනාවක්.ඊට පස්සේ ඒ වගේ මිනිස්සු බය වෙනවා හීන දකින්න​,හීන මවන්න​.අපි බලන් ඉන්නව නම් අපේ හීන කවුරු හරි පාට පාට කොළ වලින් ඔතලා බන් දේසියක් උඩ තියලා අපිට ගෙනැවිත් දෙයි කියලා,ඒ තමයි අපි මවන සීනී බෝලම හීනය​.එතනින් තමයි අපි පත්තු වෙන්නේ.ඒකට කියන්නේ මහා පරිමාණයේ බලාපොරොත්තු කියලා.

දැන් මොකක්ද මේ හීන හීන කියන්නේ?

හීන කියන්නේ හීන වලට..සමහර වෙලාවට හීන අපි කාට හරි බලෙන් පෙන්වන්න හදනවා.එහෙම වුණාම වෙන්නේ අපේ හීනත් කුඩුපට්ටම් වෙලා යන එකයි....

හ්ම්ම්ම්ම්ම්....!

ඉතින් දරුවෝ ඔයා ඇයි කාටවත් බලෙන් හීන පෙන්නන්න හදන්නේ...
?

නෑ මම බලෙන් හීන පෙන්නන්න ගියේ නෑ..මම හිතුවා මම වගේම එයත් හීන මවනවා ඇති කියලා..හැම පුංචි දෙයක් ගැනම​..ඒත් වුණේ වෙන දෙයක්....පීනන්න තියා හබල් ගහන්නවත් දන්නේ නැති මාව ඔරුවකට නග්ගලා හබලක්වත් නොදී එයා අතුරුදහන් වුණා.එක පාරටම,කිසිම දෙයක් කියන්නේ නැතිව​.දැන් මම මේ මහා සාගරය මැද්දේ තනි වෙලා..කරකියාගන්න දෙයක් නැතිව​....

හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්....

අර හිම බලන්න යමු කිව්වේ එයා ද​?

හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්......!

සංසාරෙක හැටියක් කියලා තමයි දැන් ඉතින් කියන්න වෙන්නේ...ජිවිතේ කියන්නේ මට ඔයාට අයිති දෙයක්.ඒකට ඔය එන එන හැම මනුස්සයට ලගින්න දෙන්න එපා..එතකොට මේක පාලු අම්බලමක් වගේ...

පන්සල පල්ලිය කියන්නෙත් හුඟක් අය යන එන තැනක් නේ ඉතින්..කෝ ඒවා අම්බලම් වගේ නෑනේ..

ඔව් ඉතින් ඒවා මිනිස්සු හීන හැබෑ  කරලා දෙන්න දෙයියනේ කියලා ඉල්ලගෙන එන තැනක්  නේ....ජිවිතේ කියන්නේ පන්සලක් පල්ලියක් කෝවිලක් වගේ නෙවෙයිනේ...

හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම් ඒකත් ඇත්ත​...තියෙන තරමක් විසිරුණු හීන මිනිස්සු එක්කහු කරගෙන යන්න එන්නේ ඔතනින්..ඉතින් අපේ මිනිස්සු කවද්ද ඇහුම් කන් දෙන්න පුරුදු වුණේ.

ඒත් සමහරු කිව්වා 'මම ආසම අහන් ඉන්න' කියලා...

ඉතින් ඒ අය අහන් ඉන්නැති...

නෑ...ඇත්තටම එයාලා එහෙම කියලා තියෙන්නේ කියන්න දෙයක් නැති නිසා..

කෝ මේ ඊයේ පෙරේදා ආදරේ දරාගන්න බෑ කියලා මැරෙන්න ගිය කෙල්ල​.....?

ඒ කෙල්ල තාම ඉන්නවා...මේ ඉන්නේ ගහක් ගලක් වගේ....හිත දිය වෙවී දිය වෙවී ගලාගෙන යන්න හදනකොටම මම හිතන්නේ හිත ආයේමත් නැවතුනා..පස්සේ ගල් වුණා.දැන් ගල් බෝරයක්වත් දාන්න වෙයි මේක පුපුරවන්න​......

ඔයා ඇහැව්වේ නැද්ද ඇයි කියලා...

නෑ...

ඒ ඇයි....?

මිනිස්සු කියන්නේ ඇසි පිය සලන වේගයෙන් වෙනස් වෙන ජාතියක් කියන එක මම ආයේමත් සනාථ කරගත්තා.....

හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්....!

තවම ආසද හිම බලන්න යන්න​....?

ඔව්....හැබැයි තනියම​,එච්චරයි....!

'අතහැරදැමීමට වඩා 
 ප්‍රතික්‍ෂේප වීම 
 තරම් වේදනාකාරී 
 හැඟිමක් තවත් නැති තරම්....'

-මොණරි-

අපි දෙන්නයි කතා ගොඩයි - 02


මිනිහෙක් හුස්ම ගන්නවා කියන්නේ මොකක්ද​? ඒ මිනිහා ජිවත් වෙන කෙනෙක් කියන එක​,හුස්ම වැටෙන හැම මිනිහම එතකොට ජිවත් වෙන මිනිහෙක්,අපි ජිවත් වෙන්න හුස්ම ගන්න ඕනා හිතලද​? එහෙමත් නැත්නම් ආයාසයකින් ද​? 'අහ් මට හුස්ම ගන්න අමතක වුණානේ,මම දැන් හුස්ම ගන්න ඕනේ නේද​?නැත්නම් මම මැරෙයි නේද​? කොහොම හරි හුස්ම ගන්න ට්‍රයි එකක් දෙන්න ඕනේ නැත්නම් වසලා හමාරයි...'එහෙමද අපි හුස්ම ගන්න ඕනා....නෑ..සරලවම කිව්වොත් අපිට හිතලා හුස්ම ඉහළ අල්ලන් ඉන්න පුලුවන්,හැබැයි හුස්ම ගන්නවා කියන්නේ හිතලා මතලා හුස්ම ගන්න ඕනා කියලා නියම වෙලා නැති ක්‍රියාවලියක්.හැබැයි අපි හුස්ම ගන්නවා,ඕනම ජරා ගොඩක වුණත්,ඕනම ගඳ ගහන තැනක වුණත් අපි හුස්ම ගන්නවා.ඒ අපි ජිවත් වෙන්නේ හුස්ම ගන්න නිසා....

'එතකොට......?'

'මට හුස්ම ගන්නවද කියලවත් දැනෙන්නේ නෑ...'

'ඒ ඇයි...?'

'ඔයා නිසා.....'

'අපේ සුදු අම්මා කාලයක් වැඩ කළා.උගත් පිස්සෝ ඉන්න තැනම මේට්‍රන් කෙනෙක් විදියට...'

'උගත් පිස්සෝ...?'

'හ්ම්ම්ම්...ඔව් උගත් පිස්සෝ...ඒ කියන්නේ උගත් කම වැඩි වෙලා ඒකේ අන්තයටම ගිහින් පිස්සු හැදුන අය​...ලෝයර්ස් ලා,ඩොක්ටර්ස් ලා,ටීචර් ස්ලා එක එක විදියේ අය​.මම ඉස්සර ඔතන නිතරම යන එන තැනක්..සමහරු ඇවිදින විශ්ව කෝෂ වගේ..හිතාගන්න බෑ...ඒත් ඔය අතරේ හිටියා ටිකක් අමුතු කෙනෙක්..කොයි වෙලාවේ බැලුවත් පොතකුයි පෑනකුයි අතේ තියන් හිනා වෙනවා බලාගෙන ඉන්නවා..කවි ලියනවා...ඒත්  ඒ ලියලා තියෙන විදියට ඒ අකුරු හොයාගන්න හරි අමාරුයි...වෙද අකුරු වගේ...වයස ඇති අවුරුදු 55ක් විතර​..ඒ කෙනා මෙහෙට එන්න කලින් පිටරට ඉඳලා තියෙන්නේ අවුරුදු ගාණක් වැඩ කරලා තියෙන්නේ නම ගිය වාහන කම්පැනියක. ලොකු තනතුරක් දරපු කෙනෙක්.පෙනුම එහෙම හරිම සැනසිලි පාටයි,කීප වතාවක්ම එයා එක්ක කතා කරන්න උත්සහ කළත් මට ඒකට එතනට ගිය කිසිම අවස්ථාවක ඒ කෙනා එක්ක කතා කරන්න බැරි වුණා.දවසක් මම සුදු අම්මට පණිවිඩයක් අරන් යනකොට සුපිරිම පන්නයේ කාර් මෝටර් රථයකින් එයාව බලන්න ලොකු නෝනා කෙනෙක් ඇවිත් උන්නා...මොන මොනවදෝ එයාට කිව්වා.ඒත් එයා නෙවෙයි කනකටවත් ගත්තේ...පස්සේ ඇතුළට ගිහින් සල්ලි වගයක් ගෙවලා.සුදු අම්මා එක්කත් කතා කරලා තමයි ගියේ...හැබැයි හරිම කලබලෙන් ගිය ගමනක් බව නම් තේරුණා...'

'කවුද සුදු අම්මේ ඒ ඇවිත් ගිය කෙනා...?

'ඒ අර රේමන් ගේ අක්කා..එයා විතරයි ඉන්නේ ඒ මනුස්සයගේ පවුලේ ඒ මනුස්සයව බලලා යන්න එන්න​...ඔය රට ඉඳලා ගිය සතියේ ඇවිත් තියෙන්නේ....හරිම හොඳ ගෑණු කෙනෙක්.....'

සුදු අම්මා එදා එහෙම කියනකොට තමයි මම ඒ මනුස්සයගේ නම රේමන් කියලා දැනගත්තේ...එතකොටත් මිදුලේ ගල් බංකුව උඩ වාඩි වෙලා රේමන් අර පොතේ මොනවදෝ කුරුටු ගගා හිටියේ...මට එතනට යන්න හිතුනත් මම ආයෙමත් නතර වුණා...මම ආයේ සුදු අම්මව හොයාගෙන කුස්සිය පැත්තට වැටුණා.ඒ වෙලේ එයා රෑ කෑම හදන්න බඩු ලෑස්ති කරනවා....මම ගිහින් එතනම මේසෙන් වාඩි වුණා...සුදු අම්ම කඩියා වගේ වැඩ..එයාට ත් දැන් සෑහෙන වයසයි..හැබැයි පුදුම හයියක් තිබුණ ගෑණු මනුස්සයෙක්.රේමන් ගැන මගේ හිතේ තිබ්බ එක එක විදියේ ප්‍රශ්න හිත ඇතුළේ කැකෑරෙන්න ගත්තා..ඔතන ඉන්න හැම කෙනා ගැනම කියලා තිබ්බත් සුදු අම්මට රේමන් ගැන කියන්න අමතක වුණා.මොකද එයා මේ තැනට ආවේ අලුතින් නිසා...ඉතින් මම තවත් මුනිවත රැක්කේ නෑ..

'රේමන් මොනවා වෙලාද සුදු අම්මේ මෙහෙට ගෙනත් දැම්මේ..අනික එහෙම පේන තරම් අසනීපයක් ඒ මනුස්සයට නෑනේ....'

'කිසිම කලබලයක් නැතිව ඉන්න මනුස්සයෙක්..හරිම හොඳයි,ජපානේ ඉඳලා තියෙනේ අවුරුදු ගාණක්..එහෙදිම තමා තරුණ කාලෙම ඔය විදියට වෙලා තියෙන්නේ..පස්සේ  එයාගේ අක්කා තමයි අර ආව නෝනා..දැන් මාස තුනකට කලින් එයාව මෙහේ භාර දීලා ගියේ..මේ තත්වේ ඉන්නැද් දි ඒ මනුස්සයෙගේ රස්සාව එක්ක මෙයාව බලන්න අමාරුයි කියලා මෙහෙට ගෙනත් ඇරලුවේ..තමන් ගේ පාඩුවේ ඉන්න මනුස්සයෙක් හැබැයි.කිව්වේ නම් කෙල්ලෙක් නිසා එහෙම වුණා  කියලා.'

'ඒ කිව්වේ කෙල්ල දාලා ගිහින් ද​?..'

'නෑ..මේ මනුස්සයා දරාගන්න බැරි තරමටම ඒ කෙල්ලට ආදරෙන් උන්නලු...කොටින්ම කිව්වොත් මිනිහට මිනිහවත් අමතක වෙන තරමටම​...'

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්............!'

මොකක්දෝ හේතුවකට මගේ මුලු හිත පුරාවටම දැනුනේ ඉදිකටු තුඩු වලින් තැනින් තැන අනිනකොට දැනන වේදනාව​..අන්න ඒ වේදනාව වගේ දෙයක්...එදා ඉඳන් රේමන් කියන්නේ මට අමතක නොවන මනුස්සයෙක්ව​...කොටින්ම කිව්වොතින් එයාට එයාව අමතක වෙන්නම එයා අදරේ කරලා.......'

'විහිලු නෙවෙයි එයා ඇත්තටම එහෙමයි.....'

'හා ඉතින් දරුවෝ..මම නෑ  කිව්වද​?..'

'ඔය ඉතින් ඕකනේ...?'

මම එහෙම කිව්වේ දරුවෝ කියලා ආමන්ත්‍රණය කිරීම තුළ දෝරේ ගලාගෙන යන සෙනෙහසක් මට දැනන නිසා....

'අහන්න​...'

'අහන් ඉන්නේ.....'

'රේමන් ගැන මට පොතක් ලියන්නත් හිතුනා...ඒත් මට තවම එච්චර දෙයක් කරන්න බෑ...'

'නෑ..ඔයාට පුලුවන්...'

'බලමු...'

'දැන් මම ඔය කතාව කිවේ ඇයි දන්නවද.....?

'හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්..............!'

'මටත් මේ ආදරේ දරාගන්න බෑ....ඕනම දුකක් දරාගන්න පුලුවන්,ඒත් මේ ආදරේ දරගෙන ඉන්න බෑ..අර කවුද කිව්වා වගේ..හිතට දැනන දේවල් ඇයි මෙච්චරම බර​...මට හිතාගන්න බෑ....'

'හ්ම්ම්ම්ම් එහෙම තමයි දරුවෝ ආදරේ කියන්නේ...මොන මොන මට්ටම් වල ජිවත් වුණත් ආදරේ කියන්නේ පුදුමාකාර විදියට අපේ ජිවිත හසුරුවන දෙයක්...'

'ඒත් මට දැන් මාවම අමතක වෙලා....'

'එතකොට...?'

'මට රේමන් වගේ වෙන්න ඕනේ නෑ....'

හා ද....?

'හා පැටියෝ.......!'

'ඒ කියන්නේ මම දැන් පැන පැන ද යන්න ඕනා...? අර අත් දෙකත් කන දෙපැත්තෙන් තියාගෙන​....?'


ආදරෙයි කියලා නොකියා ආදරය කරනකොට ඒක මහා අමුතුයි...දැනෙනවා වැඩියි...ඒකයි මේ සේරම​.මිනිස්සු හුස්ම ගන්නේ ආයාසයකින් නැතිව වුණාට..ප්‍රේමය කියන දරාගැනීමෙදී හුස්ම ගන්න පවා මතක වෙන වෙලාවල් ඕන තරම්....

'මේ හිත උල්පතක්
ප්‍රේමය ම විතරක් උනන​
ප්‍රේමයම විතරක් පිරෙන​
ප්‍රේමය නම් 
දිය උල්පතකි
නුඹ නමින් කිසිදාක​
නොසිඳෙන​......!'


-මොණරි-